Home  |  Biografie  |   Publicaties  |  Bibliografie  |  In de pers  |   Contact  |   Français
IN DE PERS
voor de reacties in het Frans klik hier


Nicole Verschoore heeft de merkwaardige gave - en vooral het métier - om in één enkele zin een hele wereld of een heel verhaal te suggereren. Alsof je als lezer ook alles al weet, maar je ervaart het pas nu. Elk detail is nieuw, maar onvergetelijk. Dit is een kunst. Dit is literatuur, de persoonlijke inbreng van een auteur, wat men zo graag als "stijl" omschrijft. Ik denk aan Marquez, die ik als de grootste verhalenvertelller van onze tijd beschouw. Het kan zijn dat Nicole Verschoore zich heeft laten beïnvloeden door grote vertellers van de wereldliteratuur, maar haar schriftuur is onmiskenbaar "Vlaams". Ze schrijft veel eliptischer. Marquez vertelt alles, zij niet. Ik weet niet hoe ze het doet - ik val in herhaling - maar de lezer weet en voelt alles. Deze indruk laat hem achteraf niet meer los. De auteur heeft niet meer woorden nodig: een paar rake karakteriseringen vermogen meer dan bladzijdenlange beschrijvngen.
    • Johan Van Cauwenberge, cultureel redacteur KLARA, uitzending Volgeboekt en voorstelling in de FNAC te Gent

L'innocence en Italie. Nouvelles

Voortreffelijk je laatste boek. Ik las de eerste novelle, een waar esthetisch genot: uw lenige, deinende zinnen te mogen volgen in het subtiel verbergen en tevens ontsluieren van sensuele, tedere, onverwachte en vluchtige ogenblikken.
Proficiat, Jacqueline Spae in: CRAL, Recollettenlei 3, Gent.



Le Maître du bourg

Le Maître du bourg. J'ai été très ému en particulier par la belle évocation du Palais des Beaux Arts et de la salle Henri Le Boeuf.
    • Jacques De Witte, Berlin, avril 2008

Le Maître du bourg, een liefdeskroniek in het Brussel van burgemeester Karel Buls, die veel lof oogstte onder meer voor de zuiverheid van taal, ongetwijfeld de reden waarom uitgever Gallimard niet geaarzeld heeft om ze uit te geven.
    • Dirk De Meyer in Ons Brussel 229, zomer 2005

Twee lezersbrieven 1994.
Je vertelt mijn verhaal, toen ik in Brussel werkte… Ik voel me lopen op de trappen naar de Warande, of van de benedenstad naar de kathedraal. Kuieren op de Zavel. Het is ook mijn liefdesverhaal geweest, met de spannende verwachtingen van alledag.
    • Chris Buys-Sels, Zwitserland

La séduction de Bruxelles ! J'ai habité rue de la Réforme. Je suis restée jusqu'à la fin de l'automne. Votre livre se trouvait sur un rayon de la librairie du Plateau Mont-Royal à Montréal. J'ai adoré Bruxelles. Merci, merci.
    • Michèle Hardy, Radio Canada


Les Parchemins de la tour

1830. Tegen alle verwachting in en spijts het hevige verzet uit het verongelijkte Nederland weet het piepjonge en broze België zich snel te consolideren, mede door de emancipatie van de burgerij. Edmond Beaucarne, in zijn gemeente Ename en te Brussel een briljant voorbeeld van deze burgerij, is in feite een verre voorzaat van de auteur, en het verhaal is een gefantaseerde reconstructie, een uitgelezen kans om het België van toen met uiterste nauwkeurigheid te beschrijven…Het is door deze subtiele verwevenheid van imaginaire reconstructie en verwijzingen naar de concrete realiteit dat Les Parchemins de la tour een uniek boek is geworden.
    • Dirk De Meyer in Ons Brussel 229, zomer 2005

Soms kreeg ik de indruk dat Verschoore in een teletijdmachine was gestapt en rechtstreeks verslag uitbracht uit en over het verleden. Toch wil ze geenszins een soort van heimwee naar vervlogen tijden opwekken. Het gaat hier niet over 'de goede oude tijd'. "Het is," zegt de auteur, "eerder heimwee naar de kwaliteit in het dagdagelijkse leven". De roman geeft een indringend beeld van de 19de eeuw, waarbij België geconfronteerd wordt met de dubbele erfenis van zijn christelijk verleden en de eeuw der Verlichting. Het verhaal van Edmond leert ons terug de perkamenten van onze identiteit als Belg te ontcijferen, in het 19de eeuwse Europa in volle crisis en wording.
    • Guy Commerman,oorspronkelijke Nederlandse versie van een bespreking in Septentrion

Ik dacht voortdurend terug aan Proust, een van de mooiste teksten, met de kracht van de Genesis en de schoonheid van de psalmen.
    • Erenotaris Rudy Pauwels

Zie ook Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift 23 jg/86 p.73-80 waarin een vertaling verscheen van delen uit Les Parchemins de la tour, met inleiding en interview.


Le Mont Blandin

Ik denk dat dit de kracht is van haar werk: ze schildert een wereld, maar met een impressionistische toets, vol suggestie, met heel veel licht en kleur. Een diversiteit aan sociale toestanden en persoonlijke emoties. Je moet het maar kunnen.
    • Johan Van Cauwenberge, cultureel redacteur KLARA in de FNAC te Gent

Net als het eerste deel van de trilogie, die Nicole Verschoore de treffende naam van La Passion et les hommes heeft gegeven - De mens en de hartstocht -, is Le Mont Blandin een ontroerende schets van hoe mannen en vrouwen en hun kinderen vanaf het begin van de 20ste eeuw opgroeien: hun bekommernissen, hun liefdes, hun twijfels, hun sociaal en politiek engagement, hun inzet voor de medemens, maar ook hun dromen en ontgoochelingen. De beschavingsgeschiedenis zal na de 1ste wereldoorlog niet/nooit meer dezelfde zijn. Verlangen naar evenwicht en schoonheid zinderen ook in deze roman door.
    • Guy Commerman


La Charrette de Lapsceure

De structuur van haar vertelperspectieven! Ze sluiten aan bij de ervaringen en de thema's van het verhaal. Terwijl de chronologische orde verspringt, vloeien de personages en plaatsen in elkaar in de psychische en emotionele orde, zodat de lezer in het verhaal meegaat, alsof hij zelf de sprong heeft willen maken van de ene figuur op de andere, van Vlaanderen naar Oklahoma en terug naar Heist of Orval. Van Congo naar het Gent van de jaren veertig, van Lapscheure naar Kortrijk. Het is een kunst, echte vertellerskunst...
    • Johan Van Cauwenberge, cultureel redacteur KLARA in de FNAC te Gent

We volgen hier de voorouders van de schrijfster vanaf het begin van de 20ste eeuw tot de wereld-tentoonstelling in 1958. Verschillende facetten van België tijdens het interbellum komen in beeld, een opeenvolging van 'humane reportages' uit de familiale achtergronden. Het culturele leven in de hoofdstad Brussel, Zuid-Afrika, de Spaanse burgeroorlog, de arrestatie van Von Ribbentrop, de groei van Sidmar, komen o.a. ter sprake. De meest prangende passages handelen over de beschrijvingen van de kapitalistische opmars van de oom-prelaat die emigreerde naar de VSA, de hongersnood in Vlaanderen, het algemeen stemrecht.
    • Guy Commerman

Uit Lapscheure komt een van de oudst gekende iconografische documenten van onze streken, zoniet het oudst, een obiit van 27 december 1088. De plaat werd gevonden onder aardlagen waarop de eerste kerk van Lapscheure in de grond eeuwen verborgen was gebleven. De Latijnse naam Lapescura wijst op de "schuur" (scura) van de "Lap", een in de 6de of de 8ste eeuw uit het noorden afgekomen landbouwer op zoek naar grond in het toen nog grotendeels overspoelde land, na de twee zeeregressies volgend op de jongste Duinkerke-Transgressies.
    • Georges Vynckier te Lapscheure

Gebundeld onder de titel La Passion et les hommes werd de trilogie bekroond met de Prix Michot 2008 van de Académie de Langue et de Littérature française de Belgique.


Vivre avant tout

Het boek is het mooiste wat ik van Nicole Verschoore gelezen heb. Je ontdekt er de auteur zelf in, zonder omwegen, en dit in haar prachtige literaire stijl. De uitgever koos enkele zinnen op de achterflap: een anthologie van uitspraken die uit gevoel en ervaring filosofie en lang nazinderende emotie distilleren.
    • Advokaat Christian Lardinoit

Ik geniet er nog van. Dit is het soort proza dat je herleest, zo vlot vloeit alles uit de bron van echte vrouwelijkheid, die zovele vrouwelijke auteurs misprijzen. De korte roman Remmer is pure lust voor het hart - un régal! Ik wacht op haar volgende roman. Belle van Zuylen-de Charrière kijkt toe… in volle XXe eeuw. Heerlijk!
    • Monique Schrans


L'énigme Molo

De verhalen in het tweede deel! Het zieke meisje in bed. Haar bed zweeft ergens boven. Ze kijkt door het venster. De auteur beschrijft ze zeer uitgebalanceerd, de diep persoonlijke extase. En hoe ze de taal ontdekt, poëzie en mystiek. En dan is er Janus, de Tijd, een prachtige taaloefening, geestige filosofische bemerkingen. Zo is het met goede verhalen. Ze leven voort...
    • Chris Sels


L'innocence en Italie

L'innocence en Italie


L'innocence en Italie



Ainsi donc, une fois encore

ainsi donc une fois encore


Les inassouvis

inassouvis





  © 2007-2014 www.nicoleverschoore.be